Beam, TwozyGames Originals serimizin ikinci kooperatif bulmacası ve tek cümleyle anlatması en zor olanı. Bir oyuncu bir ışık huzmesini yöneltir ve döndürebilir, o kadar. Diğeri yalnızca o ışığın düştüğü yerde durabilir. Bu asimetri tasarımın tamamıdır: ışığın nereye gitmesi gerektiğini gören onu hareket ettiremez, hareket ettirebilen ise ışığın içinde durduğu için odayı göremez. Kodu biz yazdık, bu yüzden bu rehber oyunun tam olarak neyi izlediğini — ve altı bölümü nasıl geçeceğinizi — anlatabilir.
Bunu kooperatif yapan kural
Aynaları yalnızca yürüyen çevirir, o da yalnızca aydınlıktayken. Yayıcı onlara dokunamaz. Karanlıktan bir aynaya uzanın, oyun TOO DARK TO REACH yazısını çakıp reddeder. Beam'in "seyircili tek kişilik oyun" haline çökmesini engelleyen tek kısıtlama budur: ışığı değiştirmek için birinin ışığın içinde durması, ışığın içinde durmak içinse bir başkasının onu oraya koyması gerekir.
Her bölümün temposunu da bu belirler. Yayıcı bir hedefi değil, bir insanı nişanlıyor ve o insan yürüyor. Huzmeyi park edin, ortağınız yürüyerek dışına çıkar.
Işığın içinde olduğunuzu nasıl anlarsınız
Huzmenin kendisine bakın. Parlak bir çekirdeğin çevresinde daha geniş, yumuşak bir hale çizilidir ve o hale süs değil: tam olarak "aydınlık sayılan" genişlikte çizilmiştir. İçindeyseniz güvendesiniz, dışındaysanız ne kadar yakın görünürse görünsün karanlıktasınız. Işık bir lamba değil, dar bir koridordur.
Ve kaybettiğiniz anda yürüyeniniz size haber verir: küre kararır, titremeye başlar ve çevresinde kırmızı bir halka kapanır. O halka sizin karanlık sayacınızdır. Tamamlanmasına izin verirseniz kaybolursunuz.
Karanlık bir duvar değil, bir sayaç
Karanlığa yürüyebilirsiniz. Yalnızca orada yaşayamazsınız. Halkanın kapanması tam iki saniye sürer ki bu uzun bir süredir — çoğu boşluğu bilerek geçmeye yeter.
Oyuncuların çoğunun hiç fark etmediği kısım şu: halka dolduğundan çok daha hızlı çözülür. Kaybolmaya ramak kalmış bir yürüyen, huzmeye döndükten bir saniyeden çok daha kısa sürede yeniden tertemiz olur. Yani kısa karanlık sıçramaları, hemen ışığa döndüğünüz sürece neredeyse bedava. İnsanı öldüren şey, karanlıkta durup ne yapacağına karar vermeye çalışmaktır. Önce hareket edin, düşünmeyi ışıkta yapın.
Birbirine benzeyen ama aynı olmayan üç engel
Beam'de üç tür engel var ve bunları ayırt etmek oyunun büyük kısmı:
Duvarlar — dolu bloklar. Hem yürüyeni hem ışığı durdururlar. Huzmenin orada bittiğini görürsünüz.
Parmaklıklar — taralı kafesler. Yalnızca yürüyeni durdururlar. Işık dosdoğru geçer ve geçtiğini görebilirsiniz. En yaygın yanlış anlama tam olarak budur: aydınlık bir koridoru kesen parmaklık, huzmeyle yakıp geçebileceğiniz bir şeye tıpatıp benzer, ama geçemezsiniz. Beam'de kırılabilir hiçbir şey yoktur. Birine çarpın, oyun size söyler — GO AROUND — LIGHT PASSES, YOU DO NOT. Etrafından dolaşırsınız.
Kapılar — bunlar da yalnızca yürüyeni durdurur ama açılırlar. Her kapı tek bir alıcıya bağlıdır ve huzmenin gidip o alıcıya dokunması gerekir. Kapılar da ışığı hiç engellemez, bu bilinçlidir: huzmeyi kesen bir kapı, kendi alıcısını besleyen ışığı koparıp sonsuza dek yanıp sönebilirdi.
Kapılar bir süre mandallı kalır — doldur, dön, sonra geç
Huzmeyle bir alıcıya dokunmak o kapıyı anında ve tam dolduruyor, sonra ışık kalsa da kalmasa da kendi kendine boşalıyor. Ne kadar kaldığını tahmin etmeniz gerekmez: açık bir kapı kendi uzunluğu boyunca renkli bir çubuğu boşaltır, kapanmadan hemen önce kırmızıya döner ve yanıp söner.
O anlık doluş mekaniğin ta kendisi. Yani huzmeyi alıcının üzerine park etmek yerine geçerken üstünden süpürürsünüz — park etmek bir yayıcının asla göze alamayacağı tek şeydir, çünkü o süre boyunca yürüyen karanlıkta durur.
Bu yüzden her kapıda doğru sıra hep aynı dört vuruştur: alıcıyı doldur → huzmeyi geri getir → ortağını yeniden aydınlat → ışığın içinde geç. Mandal dört vuruşun tamamına rahatça yeter. Yetmediği şey tereddüttür. Ve kapıyı açmakla geçmeyi aynı ana sıkıştırmaya çalışmayın: 2P'de yalnızca dar, tek başına ise düpedüz imkânsızdır, çünkü tek kişi aynı anda hem huzmeyi döndürüp hem yürüyeni yürütemez.
Alıcılar da yürüyenle aynı dar koridoru kullanır, bu yüzden bir alıcıyı tam olarak ortağınızı nişanlar gibi nişanlayın.
Ölmek çevirdiğiniz aynaları asla geri almaz
Yürüyeni karanlığa kaptırmak sandığınızdan ucuza gelir. Deneme girişten yeniden başlar ama çevirdiğiniz her ayna çevrilmiş kalır ve huzme açısını korur. Bölümü açılış haline yalnızca R tuşu döndürür. Yani Beam tek yönlü bir cırcır dişlisidir ve diğer kooperatif bulmacamız Tether'ın tam tersi içgüdüyü ödüllendirir; orada tek bir ölüm tüm denemeyi götürür.
Pratik sonuç: bir bölüm kafanızı karıştırdığında, yolculuk ölümcül görünse bile ayna zincirini bir halka ileri itin. Bir halkayı kur, öl, o halkası zaten kurulmuş bir bölüme geri dön. Tek hata, sinirle R'ye basmaktır.
Huzme yürüyenden hızlıdır — erken varın
Bir kez yarıştırıp izleyin: huzmenin çeyrek dönüşü, yürüyen odanın üçte birini geçmeden biter. Huzme ikisinden rahatça daha hızlı olanı ve iyi yayıcıların takip etmemesinin sebebi bu — onlar önce varır. Işığı ortağınızın gideceği yere koyup içine yürümesini sağlayın; bir adım geriden kovalayıp yol boyunca ona gölge şeridi yedirmeyin.
Bölüm bölüm çözüm
1. First Light — huzme ortadan dümdüz ilerler ve bir parmaklık merkezin solunda yatar. Sağ ucundan dolaşın, yayıcı da sağa yatsın ki koridor yürüyenin üzerinde kalsın. Bölümün tamamı bu ve başka hiçbir şey ters gitmeden önce tek bir gerçeği öğretmek için var: parmaklıklar etrafından dolaşılır, delinmez.
2. Corner — ışık tavan boyunca sağ üst köşedeki aynaya gider, orada aşağı döner. Dikey bir parmaklık üst koridoru böler, sahanın ortasında da büyük bir blok oturur; rota şudur: parmaklığın altından sıyrıl, blokla tavan arasındaki boşluktan koş, sağ taraftan aşağı in, ikinci parmaklığı dolaş ve köşeye gir. Burada çevrilecek hiçbir şey yok — bu bölüm tamamen yayıcının takip etmesiyle ilgili. Huzme bir an bile duruyorsa, birinin kırmızı halkası kapanıyordur.
3. Handoff — tam merkezdeki ayna ışığı sağa fırlatır ama hedef sol duvardadır. Huzmeyi izleyerek aynaya yürüyün, ışık sola bakana dek çevirin, sonra onu takip ederek çıkın. Yürüyenin sadece hayatta kalmak yerine bulmacayı değiştirdiği ilk bölüm ve "çevirmek için aydınlık olmak" kuralının ilk ısırdığı yer: çevirdiğiniz anda halenin içinde duruyor olmanız gerekir.
4. The Gate — bir duvar sahayı böler ve içinde tek bir kapı vardır; alıcı ise aşağıda solda, rotanızın epey dışında durur. Sağa nişan almak ortağınızı aydınlık, kapıyı kapalı tutar; alıcıya nişan almak kapıyı açar ama ortağınızı bırakır. Çevirmeyi, geçişi ve geri çevirmeyi tek bir kesintisiz hareket olarak yapın; kırmızı halka ancak yarıya kadar kapanır ve ışık geri gelir — gerçek bir pay var, ama yalnızca kimse tereddüt etmezse. Başlamadan önce planı yüksek sesle söyleyin.
5. Two Turns — huzme ortadan yukarı çıkıp bir aynaya vurur, sonra tavan boyunca sola gidip ikinci aynaya vurur ve şu an ışığı sahanın dışına fırlatır. Yürüyenin o uzak aynaya ulaşması gerekir, odanın ortasını kesen parmaklık da ucundan dolaşmayı zorunlu kılar; yani yayıcı yukarı çıkış boyunca takip eder. İkinci aynayı çevirip ışığın sol duvardan aşağı inmesini sağlayın, sonra onunla birlikte hedefe inin.
6. Long Way — her şey bir arada. Huzme sol duvardan inip bir aynaya vurur, zemin boyunca sağa gidip ikinci aynaya vurur ve önce geldiği yoldan geri yansır. Onu çevirin ki ışık sağ duvarı tırmansın, sağ üst köşedeki mühürlü odanın zemindeki kapağından geçsin ve hedefe ulaşsın. Şimdi son hamle: o kapak bir kapıdır. Işığın içinde sağ duvardan yukarı yürüyün, zeminin ortasına yakın alıcının üzerinden huzmeyi süpürün — bu, ayna zincirini keser ve sizi karanlıkta bırakır — sonra hemen geri çevirip kapının çubuğu hâlâ boşalırken kapaktan yukarı çıkın. Temiz bir denemede kırmızı halka son adımda yalnızca bir kez, azıcık kapanmaya başlar.
Tek kişi ve 2P zorluk ayarı değil, farklı fiziktir
Tek kişide iki rolü de siz oynar, Shift ile geçiş yaparsınız; yayıcı bıraktığınız yerde öylece durur. Bilerek ortak bot yok — bir bulmacada yardımcı olacak bir botun çözümü bilmesi gerekir ve çözümü bilmek zaten bulmacanın kendisidir. Değişen şey bütün maliyetlerin seri hale gelmesidir: döndür, geç, yürü, geç, geri döndür. 2P'de bunlar üst üste biner. Bu yüzden oyunun en kötü kapısı tek oyuncuya bir çiftten belirgin biçimde daha fazla karanlığa mal olur ve iki saniyelik halka rahat olan sayıya göre değil, tek kişilik sayıya göre ölçülmüştür.
2P'de P1 yayıcıyı A ve D ile, P2 yürüyeni yön tuşlarıyla alır ve aynaları eğik çizgi tuşuyla çevirir — tek klavye, iki oyuncu, ikinci cihaz yok. Sürekli konuşmayı bekleyin; "dur, kapıyı dolduruyorum" cümlesini dördüncü ve altıncı bölümün her denemesinde söyleyeceksiniz.
Denemeye hazır mısınız? Tarayıcınızda ücretsiz Beam oynayın ya da Originals serisinin geri kalanına göz atın.
