Detour คือเกมอสมมาตรในกลุ่ม TwozyGames Originals และเป็นเกมเดียวที่ผู้เล่นสองคนไม่ได้ใช้คำกริยาร่วมกันเลยแม้แต่คำเดียว คนหนึ่งวิ่งบนตารางสิบสามคูณสิบสามเพื่อเก็บเครื่องหมายสามจุดแข่งกับนาฬิกา อีกคนแตะตัวนักวิ่งไม่ได้เลยและทำได้แค่วางกำแพง ประมาณวินาทีละครั้ง จากนั้นสลับบทบาทแล้ววิ่งบนผังเดิมทุกประการ เวลาที่เร็วกว่าได้รอบนั้นไป เราเขียนทั้งโค้ดและการจำลองที่กำหนดตัวเลขเหล่านี้ คู่มือนี้จึงบอกได้ตรง ๆ ว่ากำแพงหนึ่งอันมีค่าเท่าไร และคำตอบสำหรับกำแพงส่วนใหญ่ที่คนวางกันคือ ไม่มีค่าเลย
ตัวเลขที่ควรเปลี่ยนวิธีสร้างของคุณ
ก่อนเกมนี้จะมีอยู่ เราให้นักวิ่งที่ใช้การค้นหาเส้นทางสู้กับตัวสร้างกำแพง สี่ร้อยรอบต่อหนึ่งการตั้งค่า ผลสองข้อที่สำคัญคือ
- กำแพงที่หย่อนลงในจุดที่ดูสมเหตุสมผล: 1.01 เท่า นั่นไม่ใช่ผลเล็กน้อย แต่คือไม่มีผล นักวิ่งฝีมือดีอ้อมกำแพงที่ไม่ได้อยู่บนเส้นทางของตัวเองโดยไม่เสียเวลาที่วัดได้เลย
- กำแพงที่หย่อนลงบนเส้นทางที่นักวิ่งกำลังใช้จริง: 1.39 เท่า ช้าลงเกือบสี่สิบเปอร์เซ็นต์
คุณค่าเกือบทั้งหมดของบทสถาปนิกอยู่ในช่องว่างระหว่างตัวเลขสองตัวนี้ และผู้เล่นใหม่เกือบทุกคนใช้รอบแรกของตัวเองอยู่ผิดฝั่งของมัน คือไปตั้งรั้วในจุดที่ดูเข้าท่า แล้วมองนักวิ่งเดินผ่านไปสบาย ๆ จากนั้นสรุปว่าบทบาทนี้อ่อน มันไม่ได้อ่อน มันแม่นยำ
เหตุผลที่เราคง 1.01 ไว้แทนที่จะปรับทิ้ง ก็เพราะมันคือข้อโต้แย้งที่ทำให้บทบาทนี้ควรมีอยู่ ถ้ากำแพงที่วางมั่ว ๆ กินเวลาจริง สถาปนิกก็กำลังได้ผลลัพธ์จากกลไก ไม่ใช่จากการเล่น เพราะมันไม่กินอะไรเลย ทุกสิ่งที่คุณทำได้ในบทสถาปนิกจึงเป็นของคุณเอง
กำแพงควรไปอยู่ตรงไหน
ไม่ใช่บนตัวนักวิ่ง กว่ากำแพงจะโผล่ตรงหน้าใครสักคน คนนั้นก็กำลังเลี้ยวเข้าช่องข้าง ๆ แล้ว คุณใช้คูลดาวน์ไปเพื่อให้เขาเสียราวหนึ่งก้าว กำแพงที่เจ็บคือกำแพงที่อยู่สองหรือสามช่องถัดจากจุดที่นักวิ่งกำลังมอง บนทางเดินที่เขาลงมือไปแล้ว
ที่ดีกว่านั้นคือ ให้คิดว่าเขากำลังมุ่งไปที่เครื่องหมายไหน ไม่ใช่ว่าเขาอยู่ช่องไหน นักวิ่งเลือกเป้าหมายแล้วเดินไปหามัน สิ่งที่แพงที่สุดที่คุณทำได้จึงคือทำให้เส้นทางถูก ๆ ไปยังเป้าหมายนั้นเลิกเป็นเส้นทางถูก บังคับให้เขาวางแผนใหม่ คุณซื้อเวลาได้หลายวินาที เพิ่มระยะเดินสองช่อง คุณซื้อได้ครึ่งวินาที
มุมคือจุดที่คุ้มที่สุด กำแพงที่วางตรงจุดบรรจบของสองทางเดินริบทางเลือกจากเส้นทางที่ยังไม่ถูกเลือก ซึ่งมีค่ามากกว่าการปิดเส้นทางที่ถูกเลือกไปแล้ว
คุณขังเขาไม่ได้ และคุณจะได้รู้เอง
มีกติกาข้อเดียวเป๊ะ ๆ ที่สถาปนิกต้องเชื่อฟัง คุณทำให้นักวิ่งเสียเวลาได้ แต่ปิดตายไม่ให้เขาไปถึงไม่ได้ ทุกครั้งที่คุณวางกำแพง เกมจะรันการค้นหาความเข้าถึงจากนักวิ่งไปยังเครื่องหมายทุกจุดที่เขายังต้องการ ถ้ากำแพงของคุณจะทำให้จุดใดเข้าไม่ถึง มันจะถูกปฏิเสธ ช่องจะกะพริบสีแดง และเกมจะบอกเหตุผล
นี่ไม่ใช่กลไกป้องกันเชิงทฤษฎีที่นาน ๆ เจอที ในการวัดผลของเรามันทำงานราวสองครั้งต่อหนึ่งรอบ แปลว่าเมื่อคุณเก่งขึ้น คุณจะตั้งใจไปชนมันเอง เพราะกำแพงที่แข็งแรงที่สุดคือกำแพงที่เฉียดผิดกติกาที่สุด รายละเอียดที่มีประโยชน์คือ กำแพงที่ถูกปฏิเสธไม่กินคูลดาวน์ของคุณ ดังนั้นการหยั่งขอบกติกาจึงฟรี ถ้าคุณคิดว่าช่องหนึ่งอาจเป็นเส้นทางสุดท้าย ก็ลองเลย ไม่ผ่านก็ได้เรียนรู้โดยไม่เสียอะไร
ตอนวิ่ง: นาฬิกาที่มุมจอก็เป็นของคุณเหมือนกัน
นักวิ่งมักจ้องแต่เครื่องหมายและมองข้ามแถบคูลดาวน์ ซึ่งเป็นความผิดพลาด แถบนั้นบอกตรง ๆ ว่ากำแพงถัดไปจะโผล่ได้เมื่อไร คุณมีราวสามก้าวระหว่างกำแพงสองอัน จงใช้มัน วินาทีที่แถบเต็ม คุณควรอยู่ในจุดที่กำแพงทำให้เสียหายไม่มาก คือช่องโล่งที่มีทางออกสองทาง ไม่ใช่กลางทางเดินแคบ
แต่กำไรก้อนใหญ่อยู่ที่การวางเส้นทาง เวลาส่วนใหญ่ที่นักวิ่งเสียไปไม่ได้หมดไปกับการชนกำแพง แต่หมดไปกับการย้อนกลับ เครื่องหมายทั้งสามเก็บได้ทุกลำดับ ดังนั้นให้วางแผนเป็นวงรอบเดียวแทนที่จะเป็นสามเที่ยวไป-กลับ ผู้เล่นที่ไล่ตามเครื่องหมายที่ใกล้ที่สุดในขณะนั้นเสมอจะแพ้ผู้เล่นที่ช้ากว่าแต่เลือกลำดับไว้ และ CPU ระดับ Hard กับ Normal ก็คือผู้เล่นแบบใกล้ที่สุดก่อนนั่นเอง นั่นคือรอยต่อที่ควรงัดตอนคุณตามหลัง
และถ้าคุณตามหลังเรื่องเวลาในรอบสอง ให้เลือกเส้นทางที่กล้าเสี่ยง ผังเป็นผังเดิม คุณจึงรู้คร่าว ๆ แล้วว่าเครื่องหมายอยู่ตรงไหน เส้นทางที่เคยเห็นย่อมวิ่งถูกกว่าเส้นทางที่ต้องค้นหา
CPU ทำอะไรจริง ๆ
มันไม่โกงเรื่องความเร็ว CPU นักวิ่งเคลื่อนที่ด้วยอัตราเดียวกับคุณเป๊ะ ๆ และ CPU สถาปนิกก็รอคูลดาวน์เท่ากันทุกประการ สิ่งที่เปลี่ยนคือคุณภาพการตัดสินใจเท่านั้น
- ในบทสถาปนิก — Easy หย่อนกำแพงที่ไหนก็ได้บนตาราง ซึ่งตามตัวเลขข้างต้นแปลว่าแทบไม่ได้เล่นเลย Normal วางไว้สักจุดบนเส้นทางสั้นที่สุดของคุณไปยังเครื่องหมายที่ใกล้ที่สุด ส่วน Hard วางไว้ในสามช่องแรกของเส้นทางนั้น
- ในบทนักวิ่ง — Normal และ Hard มุ่งไปยังเครื่องหมายที่เหลือซึ่งใกล้ที่สุดเสมอ ส่วน Easy เลือกจุดอื่นราวหนึ่งในสี่ครั้ง
ดังนั้น Hard ในบทสถาปนิกฝ่ายตรงข้ามจึงดุดันและระยะประชิด และการโต้กลับคือหักล้างสมมติฐานของมัน มันคำนวณเส้นทางสั้นที่สุดของคุณไปยังเครื่องหมายที่ใกล้ที่สุดใหม่เสมอ การตัดสินใจไปตามเส้นทางที่ยาวขึ้นเล็กน้อยเพื่อไปยังเครื่องหมายอื่น จึงส่งกำแพงของมันไปยังที่ที่คุณไม่ได้ไป
ทำไมต้องสลับบทบาท
เกมอสมมาตรมักใช้ทั้งชีวิตไปกับการปรับสมดุล เพราะฝ่ายหนึ่งย่อมแข็งกว่าอีกฝ่ายเสมอสักนิด Detour ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น ทั้งสองคนเล่นทั้งสองบทบาทบนสนามเดียวกัน และรอบตัดสินด้วยการเทียบการวิ่งของคุณกับของเขา ดังนั้นถ้าบังเอิญเก้าอี้สถาปนิกแข็งกว่า มันก็แข็งกว่าสำหรับทั้งคู่และหักล้างกันไป นั่นคือเหตุผลที่รูปแบบเป็นสองรอบบนผังเดียวกัน ไม่ใช่หนึ่งรอบบวกแต้มต่อ
และยังแปลว่ารอบที่คุณเป็นสถาปนิกคือการลาดตระเวน คุณกำลังมองผังที่อีกเดี๋ยวต้องวิ่งเอง และถ้าตั้งใจดูขณะสร้าง คุณจะเริ่มรอบสองโดยรู้แผนที่อยู่แล้ว
อีกเรื่องเกี่ยวกับแนวคิด
Detour เริ่มจากไอเดียนักล่าที่มีกรวยการมองเห็นไล่ล่าคนที่มองไม่เห็นเมื่ออยู่นอกกรวยนั้น และไอเดียนี้ใช้ไม่ได้บนหน้าจอที่ใช้ร่วมกัน เพราะผู้เล่นทั้งสองมองจอเดียวกัน สิ่งที่ฝ่ายหนึ่งรู้จึงซ่อนจากอีกฝ่ายไม่ได้ Beam เคยชนกำแพงนี้และตอบไปแล้วว่า ในเกมอสมมาตรบนอุปกรณ์เครื่องเดียว ความไม่เท่ากันต้องอยู่ที่ความสามารถ ไม่ใช่ข้อมูล สถาปนิกไม่ได้รู้มากกว่านักวิ่ง เขาแค่ทำสิ่งที่นักวิ่งทำไม่ได้ ต่อหน้าทุกคน และปรากฏว่าเท่านั้นก็พอ
ถ้าคุณชอบรูปแบบนี้ เกมสองผู้เล่นที่เหลือของเราอยู่ใน เกม 2 คนที่เราคัดมา ส่วน Tilt คือขั้วตรงข้ามที่ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น คือผลัดตาเล่น และผู้เล่นทั้งสองใช้ชุดปุ่มเดียวกัน
